Pearl Buck-erf 208

Fijne woonomgeving met een winkelcentrum op loopafstand. Veel speeltuintjes en voldoende groen. Met het wantij om de hoek en de aangrenzende groenstrook en wantijdijk is de omgeving prachtig. De wijk is goed bereikbaar, hoewel parkeren voor bezoekers altijd wat meer uitdaging oplevert. Ook het opladen van de EV auto is waardeloos, zeker omdat veel buren nog steeds hun benzineauto bij een laadpaal parkeren. Bijkomend nadeel qua bereikbaarheid is ook een beperkt aantal toegangswegen, wat het bij sporadisch vrachtverkeer nog weleens lastig maakt om van het erf af te komen. Tevens zijn de toegangswegen de wijk in tijdens spits enorm druk. In de speeltuintjes en -veldjes ligt nog weleens afval, met name door hangjongeren. Bovendien rijden er veel scooters erg hard over de fietspaden en loswalweg. Op die laatste weg rijden ook geregeld auto’s erg hard, met hele harde muziek. De meeste woningen zouden baat hebben bij een fris likje verf of even een hogedrukspuit over de gevel. Het zijn al niet de grootste architectonische hoogstandjes maar het straatbeeld verslechtert hier wel verder door. Buren zijn over het algemeen vriendelijk, hoewel je echt alleen contact hebt met de buren in je directe omgeving.

Prachtig wandelgebied langs de rivier het Wantij aan de Maasstraat. Supermarkt en basisschool op loopafstand. Het buurthuis met het aangrenzende speeltuintje doen armoedig aan, vooral ook door de verouderde paal met schotelantennes en verder is er ook een zeer verouderd asfaltplein gelegen naast het buurthuis, waardoor dit alles een troosteloze aanblik geeft als je voor het eerst de wijk in komt. Dat is heel jammer en geeft een verkeerde indruk van de gezellige en mooie buurt. De gerenoveerde huizen in het aangrenzende Noorderkwartier zijn van een prachtige bouwstijl uit de jaren 20 en 30. De meeste mensen zeggen hier elkaar nog gedag, alsof je in een dorp woont, vooral de oudere wijkbewoners die graag een praatje maken zorgen voor gezelligheid en een gemoedelijke sfeer.

Centrum dus zeer toegankelijk voor jong en oud

Mijn buurt wordt door buitenstaanders vaak weggezet als een achterstandswijk. Dat woord alleen al roept beelden op van problemen, cijfers en stigma’s. Maar wie hier echt woont, weet dat het verhaal veel gelaagder is dan dat. De flats en rijtjeshuizen zijn niet nieuw, soms zelfs wat versleten. Trappenhuizen dragen de sporen van jaren gebruik en op sommige plekken laat het onderhoud te wensen over. Toch wonen hier mensen die elke dag hun best doen om er iets van te maken. Gezinnen die al generaties lang in dezelfde straat wonen, jongeren die op het plein voetballen tot het donker wordt en ouderen die vanaf hun balkon alles gadeslaan niets ontgaat hen. Je hoort hier meerdere talen door elkaar. Niet omdat mensen langs elkaar heen leven, maar omdat de buurt een mengelmoes is van culturen, achtergronden en verhalen. Soms botst dat, soms schuurt het, maar vaak ontstaat er juist een vorm van saamhorigheid die je in “nettere” wijken minder ziet. Iedereen weet wie er in de straat woont, wie hulp nodig heeft en wie je beter even kunt vermijden. Problemen zijn er ook. Dat valt niet te ontkennen. Werkloosheid, geldzorgen en af en toe overlast horen bij het dagelijks leven. Politie en handhaving rijden vaker door de wijk dan in andere buurten. Maar dat betekent niet dat hier geen normen of waarden zijn. elkaar aanspreken op gedrag gebeurt niet altijd volgens de boekjes

Ik ken niet iedereen in mijn buurt maar de meeste zijn wel aardig. De buurt is dichtbij het centraal station en dichtbij het centrum er zit ook een park en een hondenpark in de buurt. Er zit een speciaal basisonderwijs aan het einde van de straat. Ze organiseren ieder jaar wat leuks met Halloween. Het is veilig er gebeurt bijna nooit wat.